| сту́хлий1 – дієприкметник | ||||
| (тьмяний) | ||||
| відмінок | однина | множина | ||
| чол. р. | жін. р. | сер. р. | ||
| називний | сту́хлий | сту́хла | сту́хле | сту́хлі |
| родовий | сту́хлого | сту́хлої | сту́хлого | сту́хлих |
| давальний | сту́хлому | сту́хлій | сту́хлому | сту́хлим |
| знахідний | сту́хлий | сту́хлу | сту́хле | сту́хлі |
| орудний | сту́хлим | сту́хлою | сту́хлим | сту́хлими |
| місцевий | на/у сту́хлому, сту́хлім | на/у сту́хлій | на/у сту́хлому, сту́хлім | на/у сту́хлих |