| сумнува́тий – прикметник | ||||
| відмінок | однина | множина | ||
| чол. р. | жін. р. | сер. р. | ||
| називний | сумнува́тий | сумнува́та | сумнува́те | сумнува́ті |
| родовий | сумнува́того | сумнува́тої | сумнува́того | сумнува́тих |
| давальний | сумнува́тому | сумнува́тій | сумнува́тому | сумнува́тим |
| знахідний | сумнува́тий, сумнува́того | сумнува́ту | сумнува́те | сумнува́ті, сумнува́тих |
| орудний | сумнува́тим | сумнува́тою | сумнува́тим | сумнува́тими |
| місцевий | на/у сумнува́тому, сумнува́тім | на/у сумнува́тій | на/у сумнува́тому, сумнува́тім | на/у сумнува́тих |