| суту́луватий – прикметник | ||||
| відмінок | однина | множина | ||
| чол. р. | жін. р. | сер. р. | ||
| називний | суту́луватий | суту́лувата | суту́лувате | суту́луваті |
| родовий | суту́луватого | суту́луватої | суту́луватого | суту́луватих |
| давальний | суту́луватому | суту́луватій | суту́луватому | суту́луватим |
| знахідний | суту́луватий, суту́луватого | суту́лувату | суту́лувате | суту́луваті, суту́луватих |
| орудний | суту́луватим | суту́луватою | суту́луватим | суту́луватими |
| місцевий | на/у суту́луватому, суту́луватім | на/у суту́луватій | на/у суту́луватому, суту́луватім | на/у суту́луватих |