| таба́чник – іменник чоловічого роду, істота | ||
| (той, хто нюхає табаку) | ||
| відмінок | однина | множина |
| називний | таба́чник | таба́чники |
| родовий | таба́чника | таба́чників |
| давальний | таба́чникові, таба́чнику | таба́чникам |
| знахідний | таба́чника | таба́чників |
| орудний | таба́чником | таба́чниками |
| місцевий | на/у таба́чникові, таба́чнику | на/у таба́чниках |
| кличний | таба́чнику | таба́чники |
| [арх.] |