| табуйо́ваний – дієприкметник | ||||
| відмінок | однина | множина | ||
| чол. р. | жін. р. | сер. р. | ||
| називний | табуйо́ваний | табуйо́вана | табуйо́ване | табуйо́вані |
| родовий | табуйо́ваного | табуйо́ваної | табуйо́ваного | табуйо́ваних |
| давальний | табуйо́ваному | табуйо́ваній | табуйо́ваному | табуйо́ваним |
| знахідний | табуйо́ваний, табуйо́ваного | табуйо́вану | табуйо́ване | табуйо́вані, табуйо́ваних |
| орудний | табуйо́ваним | табуйо́ваною | табуйо́ваним | табуйо́ваними |
| місцевий | на/у табуйо́ваному, табуйо́ванім | на/у табуйо́ваній | на/у табуйо́ваному, табуйо́ванім | на/у табуйо́ваних |