| тарахкота́ння – іменник середнього роду | ||
| відмінок | однина | множина |
| називний | тарахкота́ння | |
| родовий | тарахкота́ння | |
| давальний | тарахкота́нню | |
| знахідний | тарахкота́ння | |
| орудний | тарахкота́нням | |
| місцевий | на/у тарахкота́нні, тарахкота́нню | |
| кличний | тарахкота́ння* | |
| [розм.] |