| тарахкоті́ння – іменник середнього роду | ||
| відмінок | однина | множина |
| називний | тарахкоті́ння | |
| родовий | тарахкоті́ння | |
| давальний | тарахкоті́нню | |
| знахідний | тарахкоті́ння | |
| орудний | тарахкоті́нням | |
| місцевий | на/у тарахкоті́нні, тарахкоті́нню | |
| кличний | тарахкоті́ння* | |
| [розм.] |