| татарува́тий – прикметник | ||||
| відмінок | однина | множина | ||
| чол. р. | жін. р. | сер. р. | ||
| називний | татарува́тий | татарува́та | татарува́те | татарува́ті |
| родовий | татарува́того | татарува́тої | татарува́того | татарува́тих |
| давальний | татарува́тому | татарува́тій | татарува́тому | татарува́тим |
| знахідний | татарува́тий, татарува́того | татарува́ту | татарува́те | татарува́ті, татарува́тих |
| орудний | татарува́тим | татарува́тою | татарува́тим | татарува́тими |
| місцевий | на/у татарува́тому, татарува́тім | на/у татарува́тій | на/у татарува́тому, татарува́тім | на/у татарува́тих |