| термі́тний – прикметник | ||||
| відмінок | однина | множина | ||
| чол. р. | жін. р. | сер. р. | ||
| називний | термі́тний | термі́тна | термі́тне | термі́тні |
| родовий | термі́тного | термі́тної | термі́тного | термі́тних |
| давальний | термі́тному | термі́тній | термі́тному | термі́тним |
| знахідний | термі́тний | термі́тну | термі́тне | термі́тні |
| орудний | термі́тним | термі́тною | термі́тним | термі́тними |
| місцевий | на/у термі́тному, термі́тнім | на/у термі́тній | на/у термі́тному, термі́тнім | на/у термі́тних |