| титуло́ваний – дієприкметник | ||||
| відмінок | однина | множина | ||
| чол. р. | жін. р. | сер. р. | ||
| називний | титуло́ваний | титуло́вана | титуло́ване | титуло́вані |
| родовий | титуло́ваного | титуло́ваної | титуло́ваного | титуло́ваних |
| давальний | титуло́ваному | титуло́ваній | титуло́ваному | титуло́ваним |
| знахідний | титуло́ваний, титуло́ваного | титуло́вану | титуло́ване | титуло́вані, титуло́ваних |
| орудний | титуло́ваним | титуло́ваною | титуло́ваним | титуло́ваними |
| місцевий | на/у титуло́ваному, титуло́ванім | на/у титуло́ваній | на/у титуло́ваному, титуло́ванім | на/у титуло́ваних |