| тригу́бий – прикметник | ||||
| відмінок | однина | множина | ||
| чол. р. | жін. р. | сер. р. | ||
| називний | тригу́бий | тригу́ба | тригу́бе | тригу́бі |
| родовий | тригу́бого | тригу́бої | тригу́бого | тригу́бих |
| давальний | тригу́бому | тригу́бій | тригу́бому | тригу́бим |
| знахідний | тригу́бий, тригу́бого | тригу́бу | тригу́бе | тригу́бі, тригу́бих |
| орудний | тригу́бим | тригу́бою | тригу́бим | тригу́бими |
| місцевий | на/у тригу́бому, тригу́бім | на/у тригу́бій | на/у тригу́бому, тригу́бім | на/у тригу́бих |