| тугува́тий – прикметник | ||||
| відмінок | однина | множина | ||
| чол. р. | жін. р. | сер. р. | ||
| називний | тугува́тий | тугува́та | тугува́те | тугува́ті |
| родовий | тугува́того | тугува́тої | тугува́того | тугува́тих |
| давальний | тугува́тому | тугува́тій | тугува́тому | тугува́тим |
| знахідний | тугува́тий, тугува́того | тугува́ту | тугува́те | тугува́ті, тугува́тих |
| орудний | тугува́тим | тугува́тою | тугува́тим | тугува́тими |
| місцевий | на/у тугува́тому, тугува́тім | на/у тугува́тій | на/у тугува́тому, тугува́тім | на/у тугува́тих |