| ублага́ти – дієслово доконаного виду | ||
| Інфінітив | ублага́ти | |
| однина | множина | |
| Наказовий спосіб | ||
| 1 особа | ублага́ймо | |
| 2 особа | ублага́й | ублага́йте |
| МАЙБУТНІЙ ЧАС | ||
| 1 особа | ублага́ю | ублага́ємо, ублага́єм |
| 2 особа | ублага́єш | ублага́єте |
| 3 особа | ублага́є | ублага́ють |
| МИНУЛИЙ ЧАС | ||
| чол.р. | ублага́в | ублага́ли |
| жін.р. | ублага́ла | |
| сер.р. | ублага́ло | |
| Активний дієприкметник | ||
| Пасивний дієприкметник | ||
| Безособова форма | ||
| Дієприслівник | ||
| ублага́вши | ||