| угомони́ти – дієслово доконаного виду | ||
| Інфінітив | угомони́ти | |
| однина | множина | |
| Наказовий спосіб | ||
| 1 особа | угомоні́мо, угомоні́м | |
| 2 особа | угомони́ | угомоні́ть |
| МАЙБУТНІЙ ЧАС | ||
| 1 особа | угомоню́ | угомонимо́, угомони́м |
| 2 особа | угомони́ш | угомоните́ |
| 3 особа | угомони́ть | угомоня́ть |
| МИНУЛИЙ ЧАС | ||
| чол.р. | угомони́в | угомони́ли |
| жін.р. | угомони́ла | |
| сер.р. | угомони́ло | |
| Активний дієприкметник | ||
| Пасивний дієприкметник | ||
| Безособова форма | ||
| Дієприслівник | ||
| угомони́вши | ||