| угу́кнути – дієслово доконаного виду | ||
| Інфінітив | угу́кнути | |
| однина | множина | |
| Наказовий спосіб | ||
| 1 особа | угу́кнімо, угу́кнім | |
| 2 особа | угу́кни | угу́кніть |
| МАЙБУТНІЙ ЧАС | ||
| 1 особа | угу́кну | угу́кнемо, угу́кнем |
| 2 особа | угу́кнеш | угу́кнете |
| 3 особа | угу́кне | угу́кнуть |
| МИНУЛИЙ ЧАС | ||
| чол.р. | угу́кнув | угу́кнули |
| жін.р. | угу́кнула | |
| сер.р. | угу́кнуло | |
| Активний дієприкметник | ||
| Пасивний дієприкметник | ||
| Безособова форма | ||
| Дієприслівник | ||
| угу́кнувши | ||