| уджиґну́ти – дієслово доконаного виду | ||
| Інфінітив | уджиґну́ти | |
| однина | множина | |
| Наказовий спосіб | ||
| 1 особа | уджиґні́мо, уджиґні́м | |
| 2 особа | уджиґни́ | уджиґні́ть |
| МАЙБУТНІЙ ЧАС | ||
| 1 особа | уджиґну́ | уджиґнемо́, уджиґне́м |
| 2 особа | уджиґне́ш | уджиґнете́ |
| 3 особа | уджиґне́ | уджиґну́ть |
| МИНУЛИЙ ЧАС | ||
| чол.р. | уджиґну́в | уджиґну́ли |
| жін.р. | уджиґну́ла | |
| сер.р. | уджиґну́ло | |
| Активний дієприкметник | ||
| Пасивний дієприкметник | ||
| Безособова форма | ||
| Дієприслівник | ||
| уджиґну́вши | ||