| ужи́ти1 – дієслово доконаного виду | ||
| (використати; спожити) | ||
| Інфінітив | ужи́ти | |
| однина | множина | |
| Наказовий спосіб | ||
| 1 особа | уживі́мо, уживі́м | |
| 2 особа | уживи́ | уживі́ть |
| МАЙБУТНІЙ ЧАС | ||
| 1 особа | уживу́ | уживемо́, уживе́м |
| 2 особа | уживе́ш | уживете́ |
| 3 особа | уживе́ | уживу́ть |
| МИНУЛИЙ ЧАС | ||
| чол.р. | ужи́в | ужили́ |
| жін.р. | ужила́ | |
| сер.р. | ужило́ | |
| Активний дієприкметник | ||
| Пасивний дієприкметник | ||
| ужи́тий | ||
| Безособова форма | ||
| ужи́то | ||
| Дієприслівник | ||
| ужи́вши | ||