| узеле́нений – дієприкметник | ||||
| відмінок | однина | множина | ||
| чол. р. | жін. р. | сер. р. | ||
| називний | узеле́нений | узеле́нена | узеле́нене | узеле́нені |
| родовий | узеле́неного | узеле́неної | узеле́неного | узеле́нених |
| давальний | узеле́неному | узеле́неній | узеле́неному | узеле́неним |
| знахідний | узеле́нений | узеле́нену | узеле́нене | узеле́нені |
| орудний | узеле́неним | узеле́неною | узеле́неним | узеле́неними |
| місцевий | на/в узеле́неному, узеле́ненім | на/в узеле́неній | на/в узеле́неному, узеле́ненім | на/в узеле́нених |