| укла́ндати – дієслово доконаного виду | ||
| (убити; умовити) | ||
| Інфінітив | укла́ндати | |
| однина | множина | |
| Наказовий спосіб | ||
| 1 особа | укла́ндаймо | |
| 2 особа | укла́ндай | укла́ндайте |
| МАЙБУТНІЙ ЧАС | ||
| 1 особа | укла́ндаю | укла́ндаємо, укла́ндаєм |
| 2 особа | укла́ндаєш | укла́ндаєте |
| 3 особа | укла́ндає | укла́ндають |
| МИНУЛИЙ ЧАС | ||
| чол.р. | укла́ндав | укла́ндали |
| жін.р. | укла́ндала | |
| сер.р. | укла́ндало | |
| Активний дієприкметник | ||
| Пасивний дієприкметник | ||
| укла́нданий | ||
| Безособова форма | ||
| укла́ндано | ||
| Дієприслівник | ||
| укла́ндавши | ||