| укло́нний – прикметник | ||||
| (від: уклон) | ||||
| відмінок | однина | множина | ||
| чол. р. | жін. р. | сер. р. | ||
| називний | укло́нний | укло́нна | укло́нне | укло́нні |
| родовий | укло́нного | укло́нної | укло́нного | укло́нних |
| давальний | укло́нному | укло́нній | укло́нному | укло́нним |
| знахідний | укло́нний | укло́нну | укло́нне | укло́нні |
| орудний | укло́нним | укло́нною | укло́нним | укло́нними |
| місцевий | на/в укло́нному, укло́ннім | на/в укло́нній | на/в укло́нному, укло́ннім | на/в укло́нних |