| умика́тися1 – дієслово недоконаного виду | ||
| (викрадатися) | ||
| Інфінітив | умика́тися, умика́тись | |
| однина | множина | |
| Наказовий спосіб | ||
| 1 особа | ||
| 2 особа | ||
| МАЙБУТНІЙ ЧАС | ||
| 1 особа | ||
| 2 особа | ||
| 3 особа | умика́тиметься | умика́тимуться |
| ТЕПЕРІШНІЙ ЧАС | ||
| 1 особа | ||
| 2 особа | ||
| 3 особа | умика́ється | умика́ються |
| Активний дієприкметник | ||
| Дієприслівник | ||
| умика́ючись | ||
| МИНУЛИЙ ЧАС | ||
| чол. р. | умика́вся, умика́всь | умика́лися, умика́лись |
| жін. р. | умика́лася, умика́лась | |
| сер. р. | умика́лося, умика́лось | |
| Активний дієприкметник | ||
| Пасивний дієприкметник | ||
| Безособова форма | ||
| Дієприслівник | ||
| умика́вшись | ||