| уніта́рний – прикметник | ||||
| відмінок | однина | множина | ||
| чол. р. | жін. р. | сер. р. | ||
| називний | уніта́рний | уніта́рна | уніта́рне | уніта́рні |
| родовий | уніта́рного | уніта́рної | уніта́рного | уніта́рних |
| давальний | уніта́рному | уніта́рній | уніта́рному | уніта́рним |
| знахідний | уніта́рний, уніта́рного | уніта́рну | уніта́рне | уніта́рні, уніта́рних |
| орудний | уніта́рним | уніта́рною | уніта́рним | уніта́рними |
| місцевий | на/в уніта́рному, уніта́рнім | на/в уніта́рній | на/в уніта́рному, уніта́рнім | на/в уніта́рних |