| урухо́млювання – іменник середнього роду | ||
| відмінок | однина | множина |
| називний | урухо́млювання | |
| родовий | урухо́млювання | |
| давальний | урухо́млюванню | |
| знахідний | урухо́млювання | |
| орудний | урухо́млюванням | |
| місцевий | на/в урухо́млюванні, урухо́млюванню | |
| кличний | урухо́млювання* |