| утлува́тий – прикметник | ||||
| відмінок | однина | множина | ||
| чол. р. | жін. р. | сер. р. | ||
| називний | утлува́тий | утлува́та | утлува́те | утлува́ті |
| родовий | утлува́того | утлува́тої | утлува́того | утлува́тих |
| давальний | утлува́тому | утлува́тій | утлува́тому | утлува́тим |
| знахідний | утлува́тий, утлува́того | утлува́ту | утлува́те | утлува́ті, утлува́тих |
| орудний | утлува́тим | утлува́тою | утлува́тим | утлува́тими |
| місцевий | на/в утлува́тому, утлува́тім | на/в утлува́тій | на/в утлува́тому, утлува́тім | на/в утлува́тих |