| | | | |
| утовкма́чуваний – дієприкметник | | | | |
| | | | |
| | | | |
| | | | |
| відмінок | однина | множина |
| чол. р. | жін. р. | сер. р. |
| називний | утовкма́чуваний | утовкма́чувана | утовкма́чуване | утовкма́чувані |
| родовий | утовкма́чуваного | утовкма́чуваної | утовкма́чуваного | утовкма́чуваних |
| давальний | утовкма́чуваному | утовкма́чуваній | утовкма́чуваному | утовкма́чуваним |
| знахідний | утовкма́чуваний, утовкма́чуваного | утовкма́чувану | утовкма́чуване | утовкма́чувані, утовкма́чуваних |
| орудний | утовкма́чуваним | утовкма́чуваною | утовкма́чуваним | утовкма́чуваними |
| місцевий | на/в утовкма́чуваному, утовкма́чуванім | на/в утовкма́чуваній | на/в утовкма́чуваному, утовкма́чуванім | на/в утовкма́чуваних |