| уї́жджений – дієприкметник | ||||
| відмінок | однина | множина | ||
| чол. р. | жін. р. | сер. р. | ||
| називний | уї́жджений | уї́жджена | уї́жджене | уї́жджені |
| родовий | уї́ждженого | уї́ждженої | уї́ждженого | уї́жджених |
| давальний | уї́ждженому | уї́ждженій | уї́ждженому | уї́ждженим |
| знахідний | уї́жджений | уї́жджену | уї́жджене | уї́жджені |
| орудний | уї́ждженим | уї́ждженою | уї́ждженим | уї́ждженими |
| місцевий | на/в уї́ждженому, уї́ждженім | на/в уї́ждженій | на/в уї́ждженому, уї́ждженім | на/в уї́жджених |