| фатува́тий – прикметник | ||||
| відмінок | однина | множина | ||
| чол. р. | жін. р. | сер. р. | ||
| називний | фатува́тий | фатува́та | фатува́те | фатува́ті |
| родовий | фатува́того | фатува́тої | фатува́того | фатува́тих |
| давальний | фатува́тому | фатува́тій | фатува́тому | фатува́тим |
| знахідний | фатува́тий, фатува́того | фатува́ту | фатува́те | фатува́ті, фатува́тих |
| орудний | фатува́тим | фатува́тою | фатува́тим | фатува́тими |
| місцевий | на/у фатува́тому, фатува́тім | на/у фатува́тій | на/у фатува́тому, фатува́тім | на/у фатува́тих |