| хамува́тий – прикметник | ||||
| відмінок | однина | множина | ||
| чол. р. | жін. р. | сер. р. | ||
| називний | хамува́тий | хамува́та | хамува́те | хамува́ті |
| родовий | хамува́того | хамува́тої | хамува́того | хамува́тих |
| давальний | хамува́тому | хамува́тій | хамува́тому | хамува́тим |
| знахідний | хамува́тий, хамува́того | хамува́ту | хамува́те | хамува́ті, хамува́тих |
| орудний | хамува́тим | хамува́тою | хамува́тим | хамува́тими |
| місцевий | на/у хамува́тому, хамува́тім | на/у хамува́тій | на/у хамува́тому, хамува́тім | на/у хамува́тих |