| харапу́тний – прикметник | ||||
| відмінок | однина | множина | ||
| чол. р. | жін. р. | сер. р. | ||
| називний | харапу́тний | харапу́тна | харапу́тне | харапу́тні |
| родовий | харапу́тного | харапу́тної | харапу́тного | харапу́тних |
| давальний | харапу́тному | харапу́тній | харапу́тному | харапу́тним |
| знахідний | харапу́тний | харапу́тну | харапу́тне | харапу́тні |
| орудний | харапу́тним | харапу́тною | харапу́тним | харапу́тними |
| місцевий | на/у харапу́тному, харапу́тнім | на/у харапу́тній | на/у харапу́тному, харапу́тнім | на/у харапу́тних |