| хащува́тий – прикметник | ||||
| відмінок | однина | множина | ||
| чол. р. | жін. р. | сер. р. | ||
| називний | хащува́тий | хащува́та | хащува́те | хащува́ті |
| родовий | хащува́того | хащува́тої | хащува́того | хащува́тих |
| давальний | хащува́тому | хащува́тій | хащува́тому | хащува́тим |
| знахідний | хащува́тий | хащува́ту | хащува́те | хащува́ті |
| орудний | хащува́тим | хащува́тою | хащува́тим | хащува́тими |
| місцевий | на/у хащува́тому, хащува́тім | на/у хащува́тій | на/у хащува́тому, хащува́тім | на/у хащува́тих |
| [рідко] | ||||