| чарува́льний – прикметник | ||||
| відмінок | однина | множина | ||
| чол. р. | жін. р. | сер. р. | ||
| називний | чарува́льний | чарува́льна | чарува́льне | чарува́льні |
| родовий | чарува́льного | чарува́льної | чарува́льного | чарува́льних |
| давальний | чарува́льному | чарува́льній | чарува́льному | чарува́льним |
| знахідний | чарува́льний | чарува́льну | чарува́льне | чарува́льні |
| орудний | чарува́льним | чарува́льною | чарува́льним | чарува́льними |
| місцевий | на/у чарува́льному, чарува́льнім | на/у чарува́льній | на/у чарува́льному, чарува́льнім | на/у чарува́льних |