| шака́лячий – прикметник | ||||
| відмінок | однина | множина | ||
| чол. р. | жін. р. | сер. р. | ||
| називний | шака́лячий | шака́ляча | шака́ляче | шака́лячі |
| родовий | шака́лячого | шака́лячої | шака́лячого | шака́лячих |
| давальний | шака́лячому | шака́лячій | шака́лячому | шака́лячим |
| знахідний | шака́лячий, шака́лячого | шака́лячу | шака́ляче | шака́лячі, шака́лячих |
| орудний | шака́лячим | шака́лячою | шака́лячим | шака́лячими |
| місцевий | на/у шака́лячому, шака́лячім | на/у шака́лячій | на/у шака́лячому, шака́лячім | на/у шака́лячих |