| шанолю́бний – прикметник | ||||
| відмінок | однина | множина | ||
| чол. р. | жін. р. | сер. р. | ||
| називний | шанолю́бний | шанолю́бна | шанолю́бне | шанолю́бні |
| родовий | шанолю́бного | шанолю́бної | шанолю́бного | шанолю́бних |
| давальний | шанолю́бному | шанолю́бній | шанолю́бному | шанолю́бним |
| знахідний | шанолю́бного, шанолю́бний | шанолю́бну | шанолю́бне | шанолю́бних, шанолю́бні |
| орудний | шанолю́бним | шанолю́бною | шанолю́бним | шанолю́бними |
| місцевий | на/у шанолю́бному, шанолю́бнім | на/у шанолю́бній | на/у шанолю́бному, шанолю́бнім | на/у шанолю́бних |