| локауто́ваний – дієприкметник | ||||
| відмінок | однина | множина | ||
| чол. р. | жін. р. | сер. р. | ||
| називний | локауто́ваний | локауто́вана | локауто́ване | локауто́вані |
| родовий | локауто́ваного | локауто́ваної | локауто́ваного | локауто́ваних |
| давальний | локауто́ваному | локауто́ваній | локауто́ваному | локауто́ваним |
| знахідний | локауто́ваний | локауто́вану | локауто́ване | локауто́вані |
| орудний | локауто́ваним | локауто́ваною | локауто́ваним | локауто́ваними |
| місцевий | на/у локауто́ваному, локауто́ванім | на/у локауто́ваній | на/у локауто́ваному, локауто́ванім | на/у локауто́ваних |