| уми́слити – дієслово доконаного виду | ||
| Інфінітив | уми́слити | |
| однина | множина | |
| Наказовий спосіб | ||
| 1 особа | уми́сльмо | |
| 2 особа | уми́сль | уми́сльте |
| МАЙБУТНІЙ ЧАС | ||
| 1 особа | уми́слю | уми́слимо, уми́слим |
| 2 особа | уми́слиш | уми́слите |
| 3 особа | уми́слить | уми́слять |
| МИНУЛИЙ ЧАС | ||
| чол.р. | уми́слив | уми́слили |
| жін.р. | уми́слила | |
| сер.р. | уми́слило | |
| Активний дієприкметник | ||
| Пасивний дієприкметник | ||
| Безособова форма | ||
| Дієприслівник | ||
| уми́сливши | ||