| обеззбро́їти – дієслово доконаного виду | ||
| Інфінітив | обеззбро́їти | |
| однина | множина | |
| Наказовий спосіб | ||
| 1 особа | обеззбро́ймо | |
| 2 особа | обеззбро́й | обеззбро́йте |
| МАЙБУТНІЙ ЧАС | ||
| 1 особа | обеззбро́ю | обеззбро́їмо, обеззбро́їм |
| 2 особа | обеззбро́їш | обеззбро́їте |
| 3 особа | обеззбро́їть | обеззбро́ять |
| МИНУЛИЙ ЧАС | ||
| чол.р. | обеззбро́їв | обеззбро́їли |
| жін.р. | обеззбро́їла | |
| сер.р. | обеззбро́їло | |
| Активний дієприкметник | ||
| Пасивний дієприкметник | ||
| обеззбро́єний | ||
| Безособова форма | ||
| обеззбро́єно | ||
| Дієприслівник | ||
| обеззбро́ївши | ||