| долу́щити – дієслово доконаного виду | ||
| Інфінітив | долу́щити | |
| однина | множина | |
| Наказовий спосіб | ||
| 1 особа | долу́щмо | |
| 2 особа | долу́щ | долу́щте |
| МАЙБУТНІЙ ЧАС | ||
| 1 особа | долу́щу | долу́щимо, долу́щим |
| 2 особа | долу́щиш | долу́щите |
| 3 особа | долу́щить | долу́щать |
| МИНУЛИЙ ЧАС | ||
| чол.р. | долу́щив | долу́щили |
| жін.р. | долу́щила | |
| сер.р. | долу́щило | |
| Активний дієприкметник | ||
| Пасивний дієприкметник | ||
| долу́щений | ||
| Безособова форма | ||
| долу́щено | ||
| Дієприслівник | ||
| долу́щивши | ||