| заплу́таний1 – дієприкметник | ||||
| (від: заплу”тати) | ||||
| відмінок | однина | множина | ||
| чол. р. | жін. р. | сер. р. | ||
| називний | заплу́таний | заплу́тана | заплу́тане | заплу́тані |
| родовий | заплу́таного | заплу́таної | заплу́таного | заплу́таних |
| давальний | заплу́таному | заплу́таній | заплу́таному | заплу́таним |
| знахідний | заплу́таний, заплу́таного | заплу́тану | заплу́тане | заплу́тані, заплу́таних |
| орудний | заплу́таним | заплу́таною | заплу́таним | заплу́таними |
| місцевий | на/у заплу́таному, заплу́танім | на/у заплу́таній | на/у заплу́таному, заплу́танім | на/у заплу́таних |