| коферме́нтний – прикметник | ||||
| відмінок | однина | множина | ||
| чол. р. | жін. р. | сер. р. | ||
| називний | коферме́нтний | коферме́нтна | коферме́нтне | коферме́нтні |
| родовий | коферме́нтного | коферме́нтної | коферме́нтного | коферме́нтних |
| давальний | коферме́нтному | коферме́нтній | коферме́нтному | коферме́нтним |
| знахідний | коферме́нтний | коферме́нтну | коферме́нтне | коферме́нтні |
| орудний | коферме́нтним | коферме́нтною | коферме́нтним | коферме́нтними |
| місцевий | на/у коферме́нтному, коферме́нтнім | на/у коферме́нтній | на/у коферме́нтному, коферме́нтнім | на/у коферме́нтних |