| куца́н – іменник чоловічого роду, істота | ||
| відмінок | однина | множина |
| називний | куца́н | куца́ни |
| родовий | куца́на | куца́нів |
| давальний | куца́нові, куца́ну | куца́нам |
| знахідний | куца́на | куца́нів |
| орудний | куца́ном | куца́нами |
| місцевий | на/у куца́нові, куца́ні | на/у куца́нах |
| кличний | куца́не | куца́ни |
| [розм.] |