| винува́тий1 – прикметник | ||||
| (винний) | ||||
| відмінок | однина | множина | ||
| чол. р. | жін. р. | сер. р. | ||
| називний | винува́тий | винува́та | винува́те | винува́ті |
| родовий | винува́того | винува́тої | винува́того | винува́тих |
| давальний | винува́тому | винува́тій | винува́тому | винува́тим |
| знахідний | винува́тий, винува́того | винува́ту | винува́те | винува́ті, винува́тих |
| орудний | винува́тим | винува́тою | винува́тим | винува́тими |
| місцевий | на/у винува́тому, винува́тім | на/у винува́тій | на/у винува́тому, винува́тім | на/у винува́тих |