| димі́ти – дієслово недоконаного виду | ||
| Інфінітив | димі́ти | |
| однина | множина | |
| Наказовий спосіб | ||
| 1 особа | димі́мо, димі́м | |
| 2 особа | дими́ | димі́ть |
| МАЙБУТНІЙ ЧАС | ||
| 1 особа | димі́тиму | димі́тимемо, димі́тимем |
| 2 особа | димі́тимеш | димі́тимете |
| 3 особа | димі́тиме | димі́тимуть |
| ТЕПЕРІШНІЙ ЧАС | ||
| 1 особа | димлю́ | димимо́, дими́м |
| 2 особа | дими́ш | димите́ |
| 3 особа | дими́ть | димля́ть |
| Активний дієприкметник | ||
| Дієприслівник | ||
| димлячи́* | ||
| МИНУЛИЙ ЧАС | ||
| чол. р. | димі́в | димі́ли |
| жін. р. | димі́ла | |
| сер. р. | димі́ло | |
| Активний дієприкметник | ||
| Пасивний дієприкметник | ||
| Безособова форма | ||
| Дієприслівник | ||
| димі́вши | ||