| | | | |
| доустатко́ваний – дієприкметник | | | | |
| | | | |
| | | | |
| | | | |
| відмінок | однина | множина |
| чол. р. | жін. р. | сер. р. |
| називний | доустатко́ваний | доустатко́вана | доустатко́ване | доустатко́вані |
| родовий | доустатко́ваного | доустатко́ваної | доустатко́ваного | доустатко́ваних |
| давальний | доустатко́ваному | доустатко́ваній | доустатко́ваному | доустатко́ваним |
| знахідний | доустатко́ваний | доустатко́вану | доустатко́ване | доустатко́вані |
| орудний | доустатко́ваним | доустатко́ваною | доустатко́ваним | доустатко́ваними |
| місцевий | на/у доустатко́ваному, доустатко́ванім | на/у доустатко́ваній | на/у доустатко́ваному, доустатко́ванім | на/у доустатко́ваних |