>
| еквілінеа́рний – прикметник | ||||
| відмінок | однина | множина | ||
| чол. р. | жін. р. | сер. р. | ||
| називний | еквілінеа́рний | еквілінеа́рна | еквілінеа́рне | еквілінеа́рні |
| родовий | еквілінеа́рного | еквілінеа́рної | еквілінеа́рного | еквілінеа́рних |
| давальний | еквілінеа́рному | еквілінеа́рній | еквілінеа́рному | еквілінеа́рним |
| знахідний | еквілінеа́рний | еквілінеа́рну | еквілінеа́рне | еквілінеа́рні |
| орудний | еквілінеа́рним | еквілінеа́рною | еквілінеа́рним | еквілінеа́рними |
| місцевий | на/в еквілінеа́рному, еквілінеа́рнім | на/в еквілінеа́рній | на/в еквілінеа́рному, еквілінеа́рнім | на/в еквілінеа́рних |