| жи́чити – дієслово недоконаного виду | ||
| (те ж, що ‘зичити’ – бажати комусь чогось) | ||
| Інфінітив | жи́чити | |
| однина | множина | |
| Наказовий спосіб | ||
| 1 особа | жи́чмо | |
| 2 особа | жич | жи́чте |
| МАЙБУТНІЙ ЧАС | ||
| 1 особа | жи́читиму | жи́читимемо, жи́читимем |
| 2 особа | жи́читимеш | жи́читимете |
| 3 особа | жи́читиме | жи́читимуть |
| ТЕПЕРІШНІЙ ЧАС | ||
| 1 особа | жи́чу | жи́чимо, жи́чим |
| 2 особа | жи́чиш | жи́чите |
| 3 особа | жи́чить | жи́чать |
| Активний дієприкметник | ||
| Дієприслівник | ||
| жи́чачи | ||
| МИНУЛИЙ ЧАС | ||
| чол. р. | жи́чив | жи́чили |
| жін. р. | жи́чила | |
| сер. р. | жи́чило | |
| Активний дієприкметник | ||
| Пасивний дієприкметник | ||
| Безособова форма | ||
| Дієприслівник | ||
| жи́чивши | ||