| заарешто́вувати – дієслово недоконаного виду | ||
| Інфінітив | заарешто́вувати | |
| однина | множина | |
| Наказовий спосіб | ||
| 1 особа | заарешто́вуймо | |
| 2 особа | заарешто́вуй | заарешто́вуйте |
| МАЙБУТНІЙ ЧАС | ||
| 1 особа | заарешто́вуватиму | заарешто́вуватимемо, заарешто́вуватимем |
| 2 особа | заарешто́вуватимеш | заарешто́вуватимете |
| 3 особа | заарешто́вуватиме | заарешто́вуватимуть |
| ТЕПЕРІШНІЙ ЧАС | ||
| 1 особа | заарешто́вую | заарешто́вуємо, заарешто́вуєм |
| 2 особа | заарешто́вуєш | заарешто́вуєте |
| 3 особа | заарешто́вує | заарешто́вують |
| Активний дієприкметник | ||
| Дієприслівник | ||
| заарешто́вуючи | ||
| МИНУЛИЙ ЧАС | ||
| чол. р. | заарешто́вував | заарешто́вували |
| жін. р. | заарешто́вувала | |
| сер. р. | заарешто́вувало | |
| Активний дієприкметник | ||
| Пасивний дієприкметник | ||
| Безособова форма | ||
| Дієприслівник | ||
| заарешто́вувавши | ||