| комі́рчастий – прикметник | ||||
| (від: комі”рка) | ||||
| відмінок | однина | множина | ||
| чол. р. | жін. р. | сер. р. | ||
| називний | комі́рчастий | комі́рчаста | комі́рчасте | комі́рчасті |
| родовий | комі́рчастого | комі́рчастої | комі́рчастого | комі́рчастих |
| давальний | комі́рчастому | комі́рчастій | комі́рчастому | комі́рчастим |
| знахідний | комі́рчастий, комі́рчастого | комі́рчасту | комі́рчасте | комі́рчасті, комі́рчастих |
| орудний | комі́рчастим | комі́рчастою | комі́рчастим | комі́рчастими |
| місцевий | на/у комі́рчастому, комі́рчастім | на/у комі́рчастій | на/у комі́рчастому, комі́рчастім | на/у комі́рчастих |