| мулува́тий – прикметник | ||||
| відмінок | однина | множина | ||
| чол. р. | жін. р. | сер. р. | ||
| називний | мулува́тий | мулува́та | мулува́те | мулува́ті |
| родовий | мулува́того | мулува́тої | мулува́того | мулува́тих |
| давальний | мулува́тому | мулува́тій | мулува́тому | мулува́тим |
| знахідний | мулува́тий | мулува́ту | мулува́те | мулува́ті |
| орудний | мулува́тим | мулува́тою | мулува́тим | мулува́тими |
| місцевий | на/у мулува́тому, мулува́тім | на/у мулува́тій | на/у мулува́тому, мулува́тім | на/у мулува́тих |