| нехарапу́тний – прикметник | ||||
| відмінок | однина | множина | ||
| чол. р. | жін. р. | сер. р. | ||
| називний | нехарапу́тний | нехарапу́тна | нехарапу́тне | нехарапу́тні |
| родовий | нехарапу́тного | нехарапу́тної | нехарапу́тного | нехарапу́тних |
| давальний | нехарапу́тному | нехарапу́тній | нехарапу́тному | нехарапу́тним |
| знахідний | нехарапу́тний | нехарапу́тну | нехарапу́тне | нехарапу́тні |
| орудний | нехарапу́тним | нехарапу́тною | нехарапу́тним | нехарапу́тними |
| місцевий | на/у нехарапу́тному, нехарапу́тнім | на/у нехарапу́тній | на/у нехарапу́тному, нехарапу́тнім | на/у нехарапу́тних |
| [діал.] | ||||