| ощасти́ти – дієслово доконаного виду | ||
| (ощасливити) | ||
| Інфінітив | ощасти́ти | |
| однина | множина | |
| Наказовий спосіб | ||
| 1 особа | ощасті́мо, ощасті́м | |
| 2 особа | ощасти́ | ощасті́ть |
| МАЙБУТНІЙ ЧАС | ||
| 1 особа | ощащу́ | ощастимо́, ощасти́м |
| 2 особа | ощасти́ш | ощастите́ |
| 3 особа | ощасти́ть | ощастя́ть |
| МИНУЛИЙ ЧАС | ||
| чол.р. | ощасти́в | ощасти́ли |
| жін.р. | ощасти́ла | |
| сер.р. | ощасти́ло | |
| Активний дієприкметник | ||
| Пасивний дієприкметник | ||
| Безособова форма | ||
| Дієприслівник | ||
| ощасти́вши | ||